وقتی ما زبان پیوندی فارسی را با زبان صرفی عربی مینویسیم، همیشه با استثناها مواجه هستیم. اما فرهنگستان باید با ایجاد قوانین برای آراستگی خط فارسی تلاش کند.
همانطور که در مقدمهی «دستور خط فارسی» نوشته، خط ما خط عربی است و این خط برای زبانهای صرفی به درد میخورد. در زبانی چون عربی از «ع» و «ل» و «م» میتوان واژههایی چون معلم، تعلیم، علم، علامه، علیم و عالم را ساخت، یعنی ریشه با چیزهای دیگر ساخته میشود. در حالیکه فارسی زبانی پیوندی است و در این زبان به اول و آخر واژه چیزی اضافه میشود و معنا را تغییر میدهد. برای نمونه به «دانش» چیزهایی اضافه میشود و واژههایی چون دانشمند، دانشدوست، دانشپرور و از این دست ساخته میشود. یعنی کلمه دانش تغییر نمیکند و فقط به اول و آخرش چیزی اضافه میشود. انگلیسی هم اینگونه است.
زبان پیوندی نمیتواند با رسمالخط عربی سراسر قانونمند شود و همیشه استثناهایی باقی میماند. برای نمونه این...
ادامه ...