سازوكار معرفي نامزدها در اين جايزه نيز جالب توجه است؛ جايزه از ميان 29 نويسنده‌اي كه دانشگاه‌ها و مؤسسات علمي مختلف معرفي كرده بودند، به مارگيت فرنك رسيده است.

اين خبر در مقياس زبان فارسي، مي‌تواند براي ما تلنگري باشد. ما در جهاني زندگي مي‌كنيم كه همه چيز در آن به سمت جهاني شدن پيش مي‌رود. صرف‌نظر از جايزه‌هاي ادبي فرازباني مثل جايزه ادبي نوبل، جايزه‌هاي فرامليتي كه مختص يك زبان است، در كشورهاي مختلف برگزار مي‌شود؛

مثل جايزه ادبي گنگور در فرانسه كه نام طاهر بن جلون مراكشي يا عتيق رحيمي افغان در ميان برندگانش ديده مي‌شود. در اسپانيا هم غير از جايزه يادشده، جايزه‌هاي ادبي ديگري مثل سروانتس نيز فرامليتي است و از ميان همه نويسندگاني كه در حوزه زبان اسپانيولي قلم مي‌زنند، نفر برتر خود را معرفي مي‌كند. حال به حوزه زبان فارسي بپردازيم. ما 3 كشور فارسي زبان مي‌شناسيم. ايران، افغانستان و تاجيكستان.

علاوه بر آن كشورهايي را مي‌شناسيم كه تا همين يك قرن پيش، در حوزه فرهنگي زبان فارسي قرار داشته‌اند مثل هندوستان، پاكستان، بنگلادش، تركيه، آذربايجان شوروي و... دغدغه‌هاي زيادي وجود دارد پيرامون اين ماجرا كه چرا ادبيات فارسي معاصر، شاعر يا نويسنده جهاني ندارد.