| |
بوي جوي موليان |
|
|
|
|
| |
رودکي |
|
| |
|
|
| |
بوي جوي موليان آيد همي
بوي يار مهربان آيد همي
ريگ آموي و درشتي راه او
زيرپايم پرنيان آيد همي
آب جيحون از نشاط روي دوست
خنگ ما را تا ميان آيد همي
اي بخارا شاد باش و دير زي
مير زي تو شادمان آيد همي
مير ماه است و بخارا آسمان
ماه سوي آسمان آيد همي
مير سروست و بخارا بوستان
سرو سوي بوستان آيد همي
|
|
| |
|
|
| |
نظر دهيد::(6 نظر) |
|
|
| |
|
 |
|
درباره شاعر |
رودکی،ابو عبدالله جعفر بن محمد(وف 329 ق)، شاعر، مشهور به سلطان شاعران و آدم الشعرا . در قریه بنج از توابع رودک سمرقند متولد شد.بیشتر مورخان معتقدند که کور مادر زاد بود و در هشت سالگی قرآن را حفظ کرد و قراآت مختلف را آموخت.ابو عبدالله در موسیقی ماهر بود و از صدای خوش بهره مند.وی نخستین بار به شعر فارسی ضبط و قاعده معین داد و آن را در موضوعات مختلفی از قبیل داستان و غزل و مدح و وعظ و رثا و جز آن به کار برد. رودکی شاعر دربار سامانیان بود و اختصاص او به دربار نصر بن احمد بود و دیگر درباریان را نیز مدح گفت. وی در زادگاه خود درگذشت.
آثار وی عبارت است از :
-دیوان اشعار
-کلیله و دمنه منظوم
و مثنویهای دیگر.
امروز از اشعار رودکي که بالغ بر صد هزار بيت بوده است بيش از هزار و اندي بيت بيشتر در دست نيست. |
|
|
|
