| |
گل من پرندهاي باش و به باغ باد بگذر |
|
|
|
|
| |
م. آزاد |
|
| |
|
|
| |
م. آزاد ( محمود مشرف آزاد تهراني )
( تولّد 1312 ش. )
گُل باغ آشنايي
گل من ! پرندهاي باش و به باغ باد بگذر .
مه من ! شكوفهاي باش و به دشت آب بنشين .
گل باغ آشنايي ، گل من ! كجا شكفتي
كه نه سرو ميشناسد
نه چمن سراغ دارد ؟
نه كبوتري كه پيغام تو آورد به بامي
نه به شاخسار دستي ، گل آتشين جامي
نه بنفشهاي ،
نه جويي .
نه نسيم گفتوگويي .
نه كبوتران پيغام
نه باغهاي روشن !
گل من ! ميان گلهاي كدام دشت خفتي
به كدام راه خواندي
به كدام راه رفتي ؟
گل من !
تو راز ما را به كدام ديو گفتي
كه بريده ريشه مهر ، شكسته شيشه دل .
مَنم اين گياه تنها
به گلي اميد بسته .
همه شاخه ها شكسته .
به اميدها نشستيم و به يادها شكفتيم
در آن سياه منزل ،
به هزار وعده مانديم
به يك فريب خفتيم .
|
|
| |
|
|
| |
نظر دهيد::(3 نظر) |
|
|
| |
|
 |
|
درباره شاعر |
م. آزاد ( محمود مشرف آزاد تهراني )
( تولّد 1312 ش. )
مجموعههاي شعر ها : ديار شب (با مقدّمه احمد شاملو 1334) ؛ قصيده بلند باد (1348) ؛ آيينههاي تهيدست (1347) ؛ بهارزايي آهو (1348) ؛ با من طلوع كن (1355) ؛ گزيدهاي از اشعار او با عنوان (بايد عاشق شد و رفت 1379) . |
|
|
|
